menusearch
majidabhari.ir

۵ شهر مقصد دختران و پسران فراری در ایران

جستجو
۱۳۹۹/۱۱/۹ پنج شنبه
(4)
(0)
۵ شهر مقصد دختران و پسران فراری در ایران
۵ شهر مقصد دختران و پسران فراری در ایران

 فرار از خانه یکی از آسیب های اجتماعی است که هم خود آن آسیب اساسی در جامعه محسوب شده و هم موجب بروز آسیب های مختلف دیگری می گردد. از نگاه آسیب شناسی اجتماعی، خروج بدون اجازه و اطلاع والدین از خانه به مدت طولانی، فرار از خانه قلمداد می گردد. برای پسران تا سن ۱۵ سالگی، این خروج، فرار از خانه تلقی نمی شود، اما بیش از ۱۵ سال، دیگر فرار گفته نشده و خروج از خانه به حساب می آید. همچنین برای دختران نیز تا سن ازدواج و بالای ۳۰ الی ۴۰ سال، خروج از خانه بدون اطلاع و اجازه از والدین، فرار از خانه به حساب می آید.

همان گونه که در کتاب های آسیب شناسی اجتماعی خود آورده ام، در تشریح علل فرار از خانه می توانیم به موارد زیر اشاره کنیم:

اولین دلیل، بدرفتاری والدین با فرزندان به دلایلی مثل اعتیاد یا ازدواج مجدد؛ به عبارتی پدر، همسری دیگر گرفته باشد یا مادر ازدواج مجدد کرده باشد. اعتیاد پدر یا مادر و یا هردوی آن ها نیز جزو عوامل موثر در بدرفتاری و در نتیجه فرار از خانه است.

همچنین زندانی شدن والدین یا یکی از آن ها، مشکلات اقتصادی و پرجمعیت بودن خانواده نیز ازعوالم فرار از خانه محسوب می شوند. معمولاً در ۴۰ سال گذشته که اینجانب مدیریت مراکز ساماندهی دختران و پسران فراری را داشتم، کسانی که از خانه فرار کردند، در خانواده های پرجمعیت زندگی می کردند و غیبت آن ها برای چند ساعت و چند روز به چشم نمی آمده. به طور کلی مشکلات اقتصادی، بدرفتاری و تنبیهات بدنی هم دلایل دیگر فرار از خانه به حساب می آیند.

اگر دختران در ۲ روز اولی که از خانه فرار می کنند، به دست نیروی های انتظامی و پلیس نیوفتند و به خانه برگردانده نشوند، در باندهای فساد، فحشا و صدور کارگران جنسی گرفتار می شوند و دیگر برگشت آن ها به خانه اثر و فایده ای ندارد. بنابراین پسران در هنگام خروج از خانه ممکن است دچار اعتیاد یا مشکلات دیگر شوند اما نگرانی و دغدغه برای دختران فراری بیشتری است چرا که ممکن است در باندهای فحشا، صدور فحشا و کارگران جنسی نگه داری شوند.

معمولاً بعد از پیدا کردن این افراد توسط نیروهای پلیس و بازگرداندن آن ها به خانه و خانواده، نباید با آن ها بدرفتاری نمود، زیرا بسیاری از دختران و پسران از ترس تنبیه و کتک از بازگشت به خانه خودداری کرده و برای همین سعی می کنند تا در مقابل چشم نیروهای پلیس و نیروی انتظامی قرار نگیرند. متاسفانه در پارک ها دلالان و واسطه های سرگردان حضور دارند که با شناسایی دختران فراری، آن ها را با وعده پول و اشتغال به مراکز فحشا می برند و سقوط آن ها به منجلاب ها و باتلاق های اینگونه، مساوی است با نابودی آن ها.

 پدر و مادر باید محیط خانه را مناسب بازگشت و اقامت فرزندان نمایند، با آن ها دوست باشند و اجازه ندهند که جای خالی عاطفی آن ها را واسطه ها و دلالان و کسانی که از آن ها سوءاستفاده جنسی و قاچاق فروشی می کنند، پر نمایند.

تهران اصلی ترین مقصد دختران و پسران فراری است. زیرا وسعت و تنوع مراکز در آن گسترده تر است و این موضوع باعث می شود بسیار دیرتر به اینگونه افراد دسترسی داشته باشیم. بعد از تهران نیز شهرهای بزرگی مثل مشهد، رشت، اصفهان و شیراز از اهداف افراد فراری هستند. در مقابل، استان های جنوبی مثل خوزستان، لرستان و استان های حاشیه ای کشور، بیشترین فراریان را در آمار دختران و پسران کسب کرده اند