menusearch
majidabhari.ir

جوانان را باور کنیم

جستجو
۱۳۹۹/۳/۲ جمعه
(3)
(0)
جوانان را باور کنیم
جوانان را باور کنیم

نیروی جوان درهر کشور از اصلی ترین منبع سرمایهای بوده و بر تمام نهاده اقتصادی برتری آشکار دارد. باور پذیری جوانان در بیانات رهبر معظم انقلاب درچند روز گذشته درخشَش آشکاری داشت که باید سرلوحه کار مسئولین وبرنامه ریزان قرار گیرد. متاسفانه علیرغم شعارهای انتخاباتی دولت حاضر، دو طیف در ترکیب دولتها کمرنگ وحتی بیرنگ بوده است؛ اول بانوان که علیرغم تصور برخی از سیاسیون، در لیست وزرا غیبت شان در حد آزار دهندهای بود. در دولت قبل حتی برای خالی نبودن عریضه حضور بانوان در دولتها قابل توجه، ولی راضیکننده نبود. در حالیکه در بین بانوان کشور ما نیروهای لایق توانمند ومتعهد به وفور حضور داشته و برخی از آنها میتوانند جایگاه بین المللی داشته باشند. دوم چهرههای جوان که در مراحل مختلف انتخابات دکتر روحانی بر دیگر طیفهای سنی برتری آشکار داشت. اما در دولت ایشان و بدنه آن در دور اول، جوان حکم کیمیا داشته و در دور دوم پس از انتقادات مختلف بالاخره یک جوان در کابینه دیده شد. انصافا وزیر ارتباطات از عمر جوان و از تجربه پیراست و منشا خدمات مفیدی بوده است. جوان گریزی برخاسته از طبع کم باوری یا ناباوری جوانان است که الحق بدور از عدالت اجرایی میباشد. وقتی میانگین سنی دولتها در دو بار حضور، ۵۵ تا ۶۰ سال تعیین شده، لقب دولت خسته و کابینه سالمندان به آنها تعلق میگیرد. تاکید رهبری بر جذب حداکثری مخصوصا در بین جوانان حاکی از سلیقه روز آمد ایشان است که در قبول کاربردی دولتمردان توجه عملی به آنها نمیشود. از نگاه رفتار شناسی سازمانی جوان، کمتر آلوده به منویات دنیوی و طمع مادی میباشد. میانگین سنی اختلاسگران سند صداقت ادعای حاضر میباشد. بسیاری از همسن وسالهای بنده علیرغم تحصیلات عالی وتسلط به یکی از زبانهای خارجی یا حوصله کار با اینترنت را ندارند ویا اصلا طرز کار با آن را بلد نیستند. حداکثر کاربرد اینترنت برای نسل ما جستجوی اخبار روز و وقایع بورس و قیمت دلار و سکه است. در حالیکه ضرورت کار با این فرایند علمی وتخصصی در حد نیاز به عینک مطالعه میباشد. برگردیم به جوانستیزی و گریز از این قشر ارزشمند. در بسیاری از جذبهای اداری و سازمانی فقدان سابقه یا کمبود آن اصلی ترین عذر ومانع در استخدام بسیاری از
جوانان میباشد. باید از مسئولین یاد شده پرسید جناب مدیر جوان تازه خارج شده از دانشگاه از کجا باید تجربه فراهم نماید؟ آیاخود شما مدیرکل یا وزیر متولد شدید؟ درصد قابل توجهی از جوانان ما به لحاظ لطافت احساسی وظرافت عاطفی خیلی زود سرخورده وافسرده شده؛ حتی اقدام به خروج از کشور نموده و مصائب کمپهای پناهندگی و سختیهای راههای عزیمت را به جان خریده وگاه جان خود را بر سراین تصمیم عجولانه میگذارند تا خود را به آرمانشهر خیالی خود برسانند. در صحبت با برخی از آنها متوجه شدم که اکثریتشان از دشواریهای موجود کم وبیش مطلع بودند و اما توقعی از بیگانگان نداشتند و تبعیض ها، آنان را به جاده افسردگی کشانده است. وقتی ملاحظه میکنند دوستشان که بار علمی ورود به دانشگاه را نداشته وحتی با صدها ورد وجادو و زد وبند فقط توانستند دیپلم دریافت دارند، توانستهاند مسند و شغل بالایی غصب کنند و... بابت این موضوع بر دوستان قدیم فخر فروشی میکنند که دایی جان یا عمو جان و... چون از جوهر و توان من آگاه بود با اصرار این پست را به من تحمیل کردند، دچار ناامیدی مضاعف میگردند. اگر به بعضی از شرکتهای وابسته به برخی از سازمانها سری بزنیم شاهد این گونه حق کشیها خواهیم بود. این در حالی است که جوانان ما در شرکتهای دانش بنیان طرحها وبرنامههایی ارائه داده اند که جوانان بسیاری از کشورهای پیشرفته حتی در بهترین دانشگاهها در خواب نمیبینند. جایگاه ممتاز جوانان ما در اروپا، آمریکا وکانادا مقامات علمیو دانشگاهی را به تحسین وا داشته است. کم توقع ترین ومنطقی ترین جوانان دنیا در کشور ماهستند که در هنگام نیاز وضرورت در سیلابها وگل ولایها حاضر شده ودر قالب تیمهای جهادی جانانه تلاش کرده و به یاری هموطنان میشتابند. رفع موانع علمی، صنعتی وپژوهشی از مسیر جوانان مستعد ومبتکر، مقابله با نگاههای تبعیض آمیز در استخدامها و اعطای بورسیههای تحصیلی، حمایتهای مالی واقعی از دانشجویان وجوانان دارای استعدادهای فوق تحصیلی، فراهم آوردن امکانات کسب تخصصها و تجارب مورد نظر، اعطای بورسیههای تحصیلی در دانشگاههای خارج در رشتههای تحصیلی مورد نیاز کشور که فعلا در ایران وجود ندارند و فراهم نمودن آزمایشگاهها و کارگاههای نانو در دانشگاههای فنی وصنعتی از اقداماتی است که میتوان برای جوان این مرز و بوم انجام داد. قطعا دست اندرکاران نظام آموزشهای عالی و تخصصی مخصوصا در رابطه با علوم وتکنولوژی نوین از اوضاع ظالمانه مراکز علمیو دانشگاهی مطلع هستند. از ورود دانشجویان ایرانی به ویژه دارندگان بورسهای تخصصی مقطع ارشد و دکتری به رشتههای خطرناک با دلایلی پوچ و واهی جلوگیری شده و یا شهریههایی برای آنها تعیین میشود که از توان مالی اکثریت خانوادهها خارج میباشد. در اینگونه موارد مرکز مربوطه سخاوتمندانه! اعلام آمادگی برای بورسیه میکند اما با یک شرط کوچک؛ دانشجو متعهد میشود ۱۰ الی ۱۵ سال در مراکزی که دانشگاه تعیین میکند خدمت کند. دراینجاست که باید آن شعر کوچه باغی را سرداد که:« نه درغربت دلم شاد و نه جایی در وطن دارم...» تا دیر تر از این نشده باید جایگاه واقعی وارزش اصلی جوانان ما به آنها انتقال یافته؛تا دشمنان وغرض ورزان مهلت و امکان غارت منابع انسانی مارا پیدا نکنند. جوان ایرانی باید بداند خانه اصلی او اینجا و آینده کشور از آن، آنهاست.

 

مشاور،روانشناس و آسیب شناس اجتماعی دکتر مجید ابهری

کانال تلگرام دکتر مجید ابهری
@drmajidabhari

توئیتر دکتر مجید ابهری :
https://twitter.com/drmajidabhari
سایت رسمی دکتر مجید ابهری :
http://majidabhari.ir

ویدئوهای دکتر مجید ابهری
مصاحبه های تصویری👈🏿
http://www.aparat.com/drmajidabhar

telegramtwiteraparat